Meer havenruimte voor de uitol van wind op zee: de tijd dringt
Snelle uitvoerbaarheid van de plannen is hoognodig, want windprojecten lopen in de havens tegen de grenzen aan. WindEurope en NedZero pleiten daarom voor het sneller vergunnen van havenuitbreidingen. Denk aan kades, terreinen, kraancapaciteit, diepgang/dredging en verbindingen met het achterland. Ook qua financiering wringt het nog.
Havens zijn geen losse projecten, maar schakels in één verbonden energiesysteem, met functies in bouw, onderhoud, logistiek, opslag en ontmanteling. Bovendien vervullen havens een bredere rol in Nederland: voor energie, maar ook voor defensie en weerbaarheid en voor circulariteit. Dat vraagt om samenhang en regie.
Maar installatiehavens in Noordwest-Europa lopen steeds vaker tegen harde grenzen aan. Projecten merken dit al in de uitvoering. Dat maakt tijdig reserveren en investeren essentieel, en dat kan alleen als de projectpijplijn voorspelbaar en langjarig is.
De EU zet in de (verwachte) EU Ports Strategy energiehavens nadrukkelijker op de kaart. Maar bij de financiering wringt het nog. Hier draait het om de zogeheten Core TEN-T-status. Het Trans-European Transport Network (TEN-T) is het Europese hoofdnetwerk van strategische verbindingen (wegen, spoor, vaarwegen en havens) dat de EU prioriteit geeft in planning en (vaak) financiering.
Een haven is door de EU aangewezen als kernknooppunt binnen het Trans-European Transport Network (TEN-T). Havens zonder Core TEN-T-status (havens die niet tot het ‘kernnetwerk’ van Europa horen) kunnen vaak geen CEF-financiering krijgen (een Europese subsidiepot voor infrastructuur). Daardoor moeten zij vaker uitwijken naar andere routes, zoals leningen via de European Investment Bank (EIB). Dat zorgt voor een ongelijk speelveld, terwijl juist deze energiehavens cruciaal zijn voor de energietransitie.
NedZero en haar havenleden hebben de afgelopen jaren stelselmatig aandacht voor de de havenopgave gevraagd in relatie tot de uitrol van wind op zee.
Geen opmerkingen: