Grote verschillen laaddruk tussen gemeenten en provincies

Met de huidige brandstofprijzen wijken veel mensen uit naar hybride of elektrische voertuigen. Logisch, gezien de potentiële besparingen van dergelijke voertuigen. Maar is de infrastructuur hier wel op berekend? Met andere woorden: zijn er wel voldoende openbare laadpunten in iedere stad of provincie om al deze voertuigen op te laden? Immers, niet ieder huis heeft zijn eigen oprit. In welke gemeente of provincie is het dringen geblazen bij een laadpunt? En waar heb je de laadpunten nagenoeg voor jezelf? 

De laaddruk in een gemeente wordt bepaald door het aantal stekkerauto’s (elektrische auto’s en plug-in hybrides) dat in een gemeente gemiddeld één (semi)publiek laadpunt moet delen. De laaddruk verschilt sterk per gemeente.

Gemeenten die er positief uitspringen zijn Sluis (1,6), Loon op Zand (2,6), Nieuwegein (2,7), Amsterdam (2,7) en Rotterdam (2,7). De lage laaddruk in Sluis is te verklaren door het toerisme: er zijn relatief veel laadpunten voor het aantal inwoners met een stekkerauto.

Aan de andere kant van het spectrum staan gemeenten als Blaricum, Pekela, Dantumadiel, Laren en Wijk bij Duurstede. Daar moeten 22 tot 31 stekkerauto’s gemiddeld één laadpunt delen. Voor inwoners zonder eigen laadmogelijkheid betekent dit wachten, plannen en frustratie bij de laadpaal.

Op provincieniveau zijn de verschillen minder extreem, maar nog steeds duidelijk zichtbaar. Zeeland scoort het best met gemiddeld 4,2 stekkerauto’s per laadpunt, gevolgd door Zuid-Holland (4,5) en Noord-Holland (5,4). Ook hier speelt toerisme een rol: in Zeeland zorgt de seizoensvraag voor een ruim aanbod aan laadinfrastructuur.

Aan de andere kant staan Friesland (8,8) en Drenthe (8,0), waar de uitrol van laadpunten nog niet gelijke tred houdt met het groeiende aantal stekkerauto’s. Flevoland (7,7) volgt daar kort achter. Het landelijk gemiddelde ligt rond de 6 stekkerauto’s per laadpunt. Het volledige overzicht van alle gemeenten en provincies is hier te vinden.